OPOZYCJA GLIWICKA 1945-1990 TADEUSZ DRZAZGOWSKI
Drzazgowski

TADEUSZ DRZAZGOWSKI

Urodził się 20 października 1945 r. w Bytowie, w rodzinie Kazimierza i Zofii z d. Dobrzańskiej. Absolwent Liceum Eksternistycznego w Katowicach (1973). W latach 1973–1976 student Politechniki Śląskiej na Wydziale Elektrycznym. Studiów nie ukończył. Od 1963 r. zatrudniony w białostockim Przedsiębiorstwie Budowy Gazowni, do 1971 r. wielokrotnie zmieniał miejsce zatrudnienia. W latach 1971–1981 zatrudniony w Gliwickim Przedsiębiorstwie Budownictwa Węglowego (GPBW). Po raz pierwszy zetknął się z opozycją w ramach Komitetu Samoobrony Społecznej Komitetu Obrony Robotników w grudniu 1979 r. Nieświadomie przekazał wówczas datek na działalność opozycyjną (1000 zł) prowokatorowi, w wyniku czego został zatrzymany na 48 godzin. W okresie legalnej działalności NSZZ „Solidarność” we wrześniu 1980 r. został członkiem Komitetu Założycielskiego przy GPBW. Zajmował się drukowaniem wydawnictw opozycyjnych. W 1981 r. związał się z gliwicką KPN. Po ogłoszeniu stanu wojennego ukrywał się (do 1990 r.) i został dyscyplinarnie zwolniony z pracy. Po 13 grudnia 1981 r. był współtwórcą II Garnituru Gliwickiej Delegatury RKW NSZZ „Solidarność” Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. Rozpoczął wówczas produkcję ulotek za pomocą drukarenki dziecięcej. 14 grudnia wydrukował na ramce z matryc białkowych pierwszy numer „Biuletynu II Garnituru Delegatury Gliwickiej RKW NSZZ «Solidarność» Regionu Śląsko-Dąbrowskiego” (pod red. B. Choiny). Drzazgowski był również organizatorem wysyłki ulotek pocztą balonową. 3 maja 1982 r. zorganizował manifestację z okazji święta narodowego 3 Maja. W nocy 10 listopada 1982 r. przeprowadził akcję malowania napisów „Solidarność” na autobusach Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego w zajezdni w Gliwicach. W latach 1980–1982 rozpracowywany przez wydział V-2 komendy wojewódzkiej MO w Katowicach w ramach Sprawy Operacyjnego Sprawdzenia kryptonim „Murarz”; do 1988 r. przez pion V-2 Rejonowego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Gliwicach w ramach Sprawy Operacyjnego Rozpracowywania kryptonim „Balon”. Po 1983 r. związał się z Solidarnością Walczącą, utrzymując ścisłe kontakty ze strukturami tej organizacji w Warszawie, Katowicach i Wrocławiu. Był założycielem kilku drukarń, szkoleniowcem kilkunastu zespołów drukarskich, głównie dla Solidarności Walczącej na Górnym Śląsku i we Wrocławiu. W sierpniu 1985 r., po dekonspiracji podziemnej drukarni w Zabrzu, był poszukiwany listem gończym do 1990 r. Nigdy nie został zatrzymany i skazany. Po 1990 r. kilkakrotnie zmieniał pracę. Od 1996 r. pracownik gospodarstwa rolno-warzywnego w Praczach k. Milicza. Od 2010 r. na emeryturze. W 2011 r. został odznaczony przez Prezydenta RP Bronisława Komorowskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Odmówił przyjęcia odznaczenia.

Źródła:

Archiwa

Archiwum IPN w Katowicach, sygn. akt:

AIPN Ka 029/716

AIPN Ka 036/2661

Netografia

http://www.encysol.pl/wiki/Tadeusz_Drzazgowski [dostęp: 5 kwietnia 2019]

https://vod.tvp.pl/video/encyklopedia-solidarnosci,encyklopedia-solidarnosci-tadeusz-drzazgowski,146770 [dostęp: 5 kwietnia 2019]