OPOZYCJA GLIWICKA 1945-1990 ZBIGNIEW SIEMASZKO
Siemaszko

ZBIGNIEW SIEMASZKO

Urodził się 4 lutego 1942 r. w Wilnie w rodzinie Mikołaja i Jadwigi z d. Jankowskiej. Po 1945 r. przesiedlony wraz z rodzicami z Wilna do Gliwic. Od 1956 r. należał do Związku Harcerstwa Polskiego w drużynie Czarnej Trzynastki przy Szkole Podstawowej nr 9 im. Króla Jana III Sobieskiego w Gliwicach. W ZHP miał stopień instruktora, prowadził również obozy harcerskie jako druh. W 1981 r. ukończył liceum ogólnokształcące dla pracujących w Gliwicach. W latach 1959–1960 zatrudniony jako mechanik w PKS w Gliwicach. Od 1961 r. pracował w Biurze Projektów Przemysłu Węglowego. Po odbyciu w latach 1962–1964 dwuletniej służby wojskowej we Wrocławiu (stopień kaprala wojsk pancernych) pracował w latach 1964–1994 w Instytucie Metalurgii Żelaza w Gliwicach jako laborant. We wrześniu 1980 r. wstąpił do Solidarności w Instytucie Metalurgii Żelaza. W marcu 1981 r. związał się z Delegaturą Zarządu Regionu Śląsko-Dąbrowskiego NSZZ „Solidarność”. Podejmował się różnorodnych działań związanych m.in. z plakatowaniem i kolportażem prasy. W latach 1981–1992 był członkiem Konfederacji Polski Niepodległej. W KPN szczególnie angażował się w akcje rozlepiania plakatów, malowania napisów antykomunistycznych oraz w dystrybucję nielegalnych wydawnictw bezdebitowych. Dwukrotnie internowany (od 10 stycznia do 23 lipca 1982 r. oraz od 5 listopada do 10 grudnia 1982 r.) przebywał w ośrodku odosobnienia w Zabrzu-Zaborzu, gdzie w czasie pobytu wykonywał patriotyczne i religijne emblematy, znaczki, zdobienia koszul oraz szkice sytuacyjne ośrodka. Po wyjściu z pierwszego internowania szykanowany i inwigilowany za wywieszenie biało-czerwonej flagi z kirem na balkonie swojego mieszkania 13 sierpnia 1982 r. W latach 1982–1988 rozpracowywany przez gliwicką Służbę Bezpieczeństwa w ramach Sprawy Operacyjnego Rozpoznania kryptonim „Balon” oraz w ramach Sprawy Operacyjnego Sprawdzenia „Piłsudczyk”. W latach 1983–1992 członek Solidarności Walczącej. Od 1983 r. aktywnie uczestniczył w działalności konspiracyjnej, m.in. udostępniając swoje mieszkanie na spotkania kierownictwa nielegalnej struktury Solidarności Walczącej. Dzięki zdolnościom artystycznym sporządzał karty okolicznościowe upamiętniające ważne rocznice w historii Polski. Był twórcą licznych ołtarzy patriotycznych prezentowanych w kościele pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Gliwicach. W latach 1993–1994 należał do Ruchu Odbudowy Polski. Związany ze Stowarzyszeniem Represjonowanych w Stanie Wojennym, członek nadzwyczajny Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Od 2001 r. na emeryturze. Kolekcjoner militariów, artysta amator.

Źródła:

Archiwa

Archiwum IPN w Katowicach, sygn. akt:

AIPN Ka 042/686

AIPN Ka 042/687

AIPN Ka 043/539

AIPN Ka 043/659, t. 1

AIPN Ka 043/659, t. 2

AIPN Ka 043/815

AIPN Ka 048/504, t. 1–8

Netografia

http://www.encysol.pl/wiki/Zbigniew_Jerzy_Siemaszko [dostęp: 8 lutego 2019]